...دارم ازثانیه ها خسته میشم...دارم از دوری تو دق می کنم
سلام....سلام...صدتاسلام به تموم عزیزایه من...امیدوارم حالتون خوبه خوب باشه وغم درهیچ جایه دلتون نباشه...نمی دونم چرا اینقدرخوشحالم فک کنم به خاطرتصمیم هایی که اخیرا گرفتم...فعلا فقط یکی از تصمیمامومی گم بقیش سکرته یعنی رازه..تصمیم گرفتم اینقدر درس بخونم تا بتونم یه رتبه ی عالی که چشای بعضیارودربیاره رو تو کنکور امسال بدست بیارم...برام دعا کنید...ازوقتی سرگرم درسام شدم دیگه کمترناراحتیو فکروخیل میادسراغم...حالم خیلی بهتر شده...شادترشدم...احساس خیلی خوبی دارم...راستی در مورد رمانم باید بگم به مینا میگم همین هفته شروع به نوشتن بکنه...امیدوارم بتونم خواسته هاتونو تا جایی که امکانش هست براورده کنم...فعلا...بازم برام دعا کنید...من به دعاتون نیازمندم...براتون ارزویه قشنگترینارو می کنم گلای من....بوسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسس واسه همتون...راستی در مورد نظرات باید بگم به علت بی ادبی بعضیا نظرات بعدازتاییدمن نمایش داده میشن...بعدشم ایکس 2عزیز اینقدربه مخت فشارنیار مینا واقعا دوست منه اسم مستعارم نیسته... فاصله راتویادم دادی... وقتی با لبخندی تلخ دور شدی از من... عکاس بهترازما فاصله را می فهمید... تودرعکس نیستی... فاصله یعنی تو... باسلام وعرض ادب به تمام رفقایی که همواره ودرهرحال پناه کوچکی واسه دلتنگیای بزرگم بودنو هستن...اول از همه می خوام ازتون به خاطراینکه دیگه کمتر به وبلاگم می رسم معذرت خواهی کنم ...اخه می دونید اینروزا سرگرمیم فقط درسم شده...من امسال سال اخریه که به مدرسه میرم یعنی امسال اینده ی من باتلاشم شکل میگیره...هرچی بیشتر جون بکنم موفق ترم ...به نظرم درس می تونه جایگزین خوبی واسه بی خیالی ودوری از این دنیا باشه...ولی بازم با این حال فکرمو نمی تونم ازاون دور کنم...واین منو اذیت می کنه...ولی خداییش وقتی فکرت با درسم همراه میشه راحت تر همه فرمولارو یاد میگیرم...اخه خیالتم قشنگه...بچه ها می خوام یه تغییراساسی توی وبم بدم...اونم اینه که یکی از دوستایه عزیزم(میناجونومیگم)بهم پیشنهاد کردکه واسه اینکه کسی از وبم خسته نشه توی وبلاگم داستان یک رمانو بنویسم...به نظرم فکرخوبیه...البته اینم بگم من به نظرهمتون احترام میذارم واسه همین اول نظرشمارو واسه این کارمیخوام بعد اگه موافق بودید شروع به فرستادن پستم میکنم...تازه شماهم می تونید یه رمان قشنگ وزیبارو برام توی نظرات بذارید مطمئن باشید براتون پستش می کنم اونم به اسم خودتون...راستی ممکنه این کاره جدیدو خود مینا واستون انجام بده...اخه من کمترمی تونم بیام اینجا اما مینا که دانشجوشده راحتتر می تونه توی اینترنت بچرخه...اخه می دونید ما 2تادراصل متولد یه سالیم اما من نیمه دومم ومینا چندماهی ازمن بزرگتره...وهمین چندماهم باعث شده منو مینا واسه دانشگاه 1سالو ازهم دورباشیم...اما این مشکلم حله چون تقریباهرروز همدیگرو میبینیم...مینا واقعا بچه گولیه من که خیلی دوسش دارم...توی هرلحظه پیشم بودوهست...بهم قول دادیم هیچوقت همو تنها نذاریم...میناهم تقریبا مثل خودمه...سرخوشو باحال و زخمی که ازکسی باخودش حمل میکنه...اما اون تونست راحت با این مشکل کناربیادجون هنوزم حال همو می پرسن اما من نتونستم چون دیگه مال من نیست...بگذریم...خلاصه ما2تافعلاروزگاروباهم میگذرونیم ...ولی اون نمی خواد این 1سال زیاد مزاحمم بشه اخه میگه باید بخونم تا بتونم برم پیش اون...می دونید اون مهندسی صنایع قبول شده بی شرف... منم بایدسعی کنم یه رشته ای توی همین حالا قبول شم تاتوی دانشگاه کلاسامون باهم باشن...فکرکنم منومیناباهم باشیم توی دانشگاه ...دانشگاهو استاداودانشجوهاباید جمع کنن برن از اون شهر...اخه وقتی ماباهمیم زمینو زمونوبهم می ریزیم بسکه دخترایه خوبی هستیم... خلاصه بچه ها نظراتتونو درمورد تصمیمم بهم بگید...دلم میخواد این وبو باب میلتون بسازم...پس بازم مثل همیشه با نظرات قشنگتون دستای بانویه غمو واسه ساختن کلبه ی تنهاییش تنها نذارید... خیلی جوگیرشدم ...همین...به امید دیداری دوباره گلای من.... لطفا یه کمکی به من بکن بگو طرف کیه تا حالی بهش بدیم کیف کنه X2 توی خلوت پرازهمهمه ام که صدایی به صدایی نمی رسه اگرمی تونی منو دعابکن من که دستم به خدا نمی رسه اسموناارزونی پرنده ها جای اسمونایه قفس بده تمام داروندارمو بگیر هرچی بودمو دوباره پس بده بازم به هیچ راهی به مقصد نرسید من هزارو یکشب معلقم تاته جاده ی دنیارفتمو بازم انگارسرجایه اولم چرادنیاباتموم وسعتش مرهمی برای زخم من نداشت پای هرچی که دویدم اخرش حسرت داشتنتو توی دلم گذاشت! خیلی بی وفاییی... یه تبریک خالی که چیزی ازت کم نمی کنه... تقدیم به خودم تولدت مبارک گلم چراصدامو نمی شنوییییییییییییی؟ تموم شد...از دست رفت...همه ی روزای من گذشت! سر هیچ و پوچ......من الان چی دارم؟ هیچی! قبلاً چی داشتم؟ هیچی! به کجا رسیدم؟ هیچ جا! بچه ها برام دعا کنید تا بتونم به هدفی که می خوام برسم...راستی من هفته ای یه بار بیشتر نمیام به خاطر همون هدفمه باید همه ی تلاشمو بکنم...خلاصه اگه دیر جواب کامنتاتون میدم شرمنده...به دعاتون محتاجم...یادتون نره ها "تقویمی نو" روز موعود فرا نمی رسد. تو می دانی چرا؟ خانه های مربعی شکل تقویم یکی پس از دیگری در غم نیامدنت مشکی پوش می شوند ولی تو نمی ایی. به دنبال بهانه میگردی نه؟ خوب است پس هنوز برایم اشنایی و می دانم باز غرور سر کش دیوانه ات کارت را بند کرده مثل همیشه. نگاهم لا به لای تقویم پرسه می زند وجویای روزی است که خداوند تو را به من هدیه داد. ولی انگار ان روز را نمی یابم عجیب است تاریخ تولدت در تقویم من گمشده! ببخشید شوخی نا به جایی بود حتما اشتباه چاپی است...! تقویم گذشته تنم را میخکوب می کند و نگرانی این که ان جا هم نباشی دلم را می لرزاند. ای کاش این بار حدسم اشتباه بود ای کاش... به دنبال بهانه برای امدن تو می گشتم. چه دل خوشی بیهوده ای گریبانم را فشرده بود. نزدیک بود از فرط خوش حالی خفه شوم. نمی دانم شاید خفه شدن با خوش حالی هم برای من زیاد باشد!! چه کسی می داند امدنت چه روزی است؟؟ نکند ان روز هم در تقویم من... می بینی بازی با اعداد دلم را بدبین کرده وچشمانم... اگر زحمتی نباشد هر وقت امدی برایم تقویمی نو بخر بدون اشتباه چاپی. !...ببینی همه چیز را...! ياد گرفتم بي تو گريه کنم بدون شونه هات... ! همچنان خیره به راهم تا تو بیایی . انتظار من از تمام اقیانوس های بی انتها هم فراتر رفته ، اما هنوز از تو خبری نیست. تمام ستارگان سپهر را با سر انگشتان لرزانم می شمارم تا تو بیایی : اما هنوز سیمای ماهت هویدا نشده . تمام قاصدکان پریشان را به سر تا سر جهان فرستاده ام تا از تو خبری بیاورند ، هم آواز همه ی چکاوک هایی هستم که از دوری محبوبی نغمه ی غم سر داده اند ، اما هنوز از تو خبری نیست. باید قبل از آنکه ناقوس مرگ به صدا در آورند ، قبل از آنکه آخرین شکوفه ی نارنج باز و آخرین غروب ، نمایان شود . پیش از آنکه اولین پرستوی مهاجر کوچ کند به دیدارم بیایی و من نیز همانند نسیمی نالان به پیشوازت می آیم . ای آشنای دل ! یاسمن قلب شکسته ام ! مرا تا ویرانی پیش بردی و شیشه ی صبورای ام را با سنگ دلت شکستی . چرا به فکر نسترن های قلبم نیستی ؟ چرا به تار و پودم آتش می زنی ؟ چرا نهال آرزوهایم را که با تو شکل می گیرد و بزرگ می شود از ریشه در می آوری؟ ای تکیه گاه من ! قبل از آنکه ستاره ی عمرم افول کند به دیدارم بیا و ساغرامیدم را از شراب عشقت پر کن. 
And I’m watching the late show in my flat all alone
How I hate to spend the evening on my own
Autumn winds
Blowing outside my window as I look around the room
And it makes me so depressed to see the gloom
There’s not a soul out there
No one to hear my
prayer
Gimme gimme gimme a man after midnight
Won’t somebody help me chase the shadows away
Gimme gimme gimme a man after midnight
Take me through the darkness to the break of the day
Movie stars
Find the end of the rainbow, with a fortune to win
It’s so different from the world I’m living in
Tired of T.V.
I open the window and I gaze into the night
But there’s nothing there to see, no one in sight
There’s not a soul out there
No one to hear
my prayer
Gimme gimme gimme a man after midnight
Won’t somebody help me chase the shadows away
Gimme gimme gimme a man after midnight
Take me through the
darkness to the break of the day
Gimme gimme gimme a man after midnight…
There’s not a soul out
there
No one to hear my prayer
Gimme gimme gimme a man after midnight
Won’t somebody help me chase the
shadows away
Gimme gimme gimme a man after midnight
Take me through the darkness to the break of the day
چرااااااااااااااااااااااااااااااااااا؟
خیلی دلم گرفته خدا....دلم از خودم گرفته....اصلاً کلاً این روزا دلم گرفته.....احساس بدی دارم...احساس هیچ بودن! دلم می خواد یه جای خلوت گیر می اوردم یه کم جیغ میزدم! همین جوری خدا! یه کم دلم فریاد می خواد! دلم گریه با صدای بلند می خواد......حالم اصلاً خوش نیست خدا... یه جوریم!
خدا دیگه حوصله ندارم بیشتر بگم! خودت باس گرفته باشی چی میگم دیگه! می دونی که نمیشه بیشتر گفت....اوصولاً حرف زدن از جزئیات احساسات ممکن نیست! البته اگه خود آدم از جزئیاتش سر دربیاره!
در کل قاطی ام خدا! می دونی که؟ می خوام بزنم یه مشت و لگدی حواله ی این زندگی کنم!
رسماً ناراحتم! و رسماً نمی دونم الان چه جوری خوشحال باشم! اونم منی که همیشه همین جوری خوشحال و سرخوش و خل و خجسته ام!!! منی که همین جوری یه گوشه نشسته باشم یهو احساس خوشحالی می کنم و داد میزنم خدا خیلی چاکریم....! ادمایی که سر کوچیک ترین چیزا خوشحال میشن، سر کوچیک ترینشون هم ناراحت میشن....کلاً بعضی ها مشکل دارن و احساساتشون یهو فوران می کنه! آدم مشکل دار زیاده خب! منم یکیشون! یادمه بعضی وقتا که زیادی حالم گرفته میشد، یه موقعیتی جور میکردی که از اون وضعیت در بیام! الان فکر کنم یه کم پررو شدم، الاغ شدم، عوضی شدم، یه چیزی شدم که منو از این وضعیت درنمیاری! خدا ناراحت نشی ها...می دونم دارم گله ی الکی میکنم! ولی بذار بکنم! به خودت قسم حالم یه جوریه....
خلاصه دلم گرفته دیگه.... یه جوری منو سرحال کن! هرچند دوست دارم اول فرصت یه گریه ی توپ بهم بدی
ياد گرفتم ...که ديگه عاشق نشم به غير تو... !
ياد گرفتم که ديگر دل به کسي نبندم ... !
و مهمتر از همه ياد گرفتم که با يادت زنده باشم و زندگي کنم ...!
اما هنوز يک چيز هست که ياد نگرفتم ...
که چگونه...
براي هميشه خاطراتت رو از صفحه دلم پاک کنم ...
و نمي خوام که هيچ وقت ياد بگيرم ....
تو نگرانم نشو ... !!
"فراموش کردنت" را هيچ وقت ياد نخواهم گرفت
| Design By : Night Skin |
زندگی من رودی است که در آن ماهی نمی رقصد
زندگی من مرواریدی است که اشک من در آن خلاصه می شود
زندگی من مدادی است که روی هیچ دفتری نمی نویسد
زندگی من آهی است که از قلب شکسته ام سر بر آورده است
زندگی برای من غروبی است که طلوع ندارد
